بررسی و نقد دلیل اجماع بر نجاست ذاتی اهل کتاب در فقه امامیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری فقه مقارن جامعه المصطفی العالمیه

چکیده

انسان یک موجود اجتماعی است، و اسلام نیز بر اجتماعی بودن را مورد تأیید و تأکید قرار داده؛ لذا گفت‎گو و تضارت آراء و تبادل نگاه‎ها و انتخاب بهترین را ستایش نموده و مسلمانان را به‎تبلیغ و دعوت دیگران به‎دین مبین دستور داده است. لازمه مراوده و مفاهمه رعایت احترام طرف مقابل است. پلید خواندن و نجس معرفی کردن مخاطب مخل به این غرض مهم بوده و مخاطب را در حالت تدافعی قرار خواهد داد.
در این تحقیق یکی از ادله‎ای که در رابطه با نجاست کفار مطرح شده یعنی اجماع، با هدف کشف و تبیین دیدگاه فقه امامیه مورد بررسی قرار گرفته و با استناد به‎آراء فقها و اندیشمندان شیعه در طول تاریخ و با روش کیفی و تحلیل نتیجه گرفته است، الف: تفاوت مبانی فقهای مدعی اجماع در رابطه با نجاست کفار، در حجیت اجماع، بیان‎گر اختلاف می‎باشد نه اجماع. ب: تعبیرات فقهایی که مدعای نجاست ذاتی کفار می‎باشند، متحد و هم‎سان نیست. ج: با توجه به‎شواهد مدارک موجود، اجماع ادعا شده نمی‎تواند اجماع تعبدی کاشف از رأی معصوم باشد. د: اجماع ادعا شده با روح دعوت‎گری و تبیین و تبلیغ در اسلام تناسبی ندارد، بلکه موجب اخلال در امر تبلیغ و دعوت به‎اسلام می‎باشد

کلیدواژه‌ها